آینده


کوچه ها خالی از عشق

چراغ ها خاموش است

پرندگان خاموش شده اند

کوچه از اشک آسمان تر شده است

اینجا گوشه ای از اکنون است

در شگفتم که چه آرام شده اند

آن صدای بچه های توی کوچه

و همان دورگرد قدیمی آوازخوان

همه و همه خاموش شده است

اینجا

جایی از ادراک تهی یک نوجوان است

عشق طرد شده است

خاطره ها ز یاد رفته است

و خدا اینجا را فراموش کرده است...

نکند ز یاد ببریم گذشته ها را...

آینده این چنین است...


هامبورگ - اسفند 1388